Tussen broccoli en prei (liedtekst)

Onderweg naar verder en nooit meer

Fiets ik nietsvermoedend

door de straten

Mijn fietstassen gevuld met zoveel meer dan ik verteer

En onbestemd

om wie mij heeft verlaten

Ik heb het pas heel laat in de gaten

Dat er iets in rammelt in mijn tas

Iets dat niet bedoeld is 

om te fietsen door de straten

In de fietstas tussen broccoli en prei

Zit per ongeluk een stukje jij

DNA in een zakje, een doosje vol met as

Een eigenwijs klein bakje

Dat eens mijn vader was

Vanuit een doosje sla jij de wereld gade

Ik wou je zo graag dragen in een ring

Je viel bijna uit mijn tas toen ik je uit wou laden

Maar goed dat ik je net op tijd weer ving 

In een paars fluwelen zakje 

Fiets je mee op je gemakje

En je grinnikt toch maar

om mijn stommiteit

En ik omhels je, ook al ben je slechts wat stukjes in een bakje

En we lachen

om onze gekkigheid

In de fietstas tussen broccoli en prei

Zit per ongeluk een stukje jij

DNA in een zakje, een doosje vol met as

Een eigenwijs klein bakje

Dat eens mijn vader was

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s